tDCS

tDCS

دستگاه tDCS  یکی از دستگاههای مربوط به نوروتراپی است . نوروتراپی به معنی درمان اعصاب  ویا درمان سلولهای عصبی است. ازاین وسیله درمانی هم اکنون در اکثر کشورهای پیشرفته استفاده  می شود زیرا کاملا بی ضرر وبدون عوارض است. بنابراین   tDCSدستگاهی است که برای درمان سلول های عصبی ویا بیماری های مربوط به اعصاب بکار می رود. این وسیله یک ابزار کمکی برای درمان است که افراد سالم  نیزمیتوانند برای افزایش توان عملکرد مغزی  تقویت حافظه  و افزایش قدرت یادگیری ازآن استفاده کنند . درضمن بعنوان درمان کمکی در بیماری های مثل افسردگی ،اضطراب ، بی خوابی ، سردردهای  میگرنی ،فیبرو میالژی ، بازتوانی سکته مغزی ، اختلالات تکلمی که به دنبال سکته مغزی ایجاد شده ، انواع دردهای مختلف بدن که به دارو جواب نداده ، وزوزگوش ، پارکینسون ، آسیب های ناشی از ضربه نخاع ، کاهش اشتها ،تعدیل وزن ، تقویت حافظه دربیماری آلزایمر و بیش فعالی کودکان بکار میرود و در مورد خانم های  حامله ای که از بیماری افسردگی رنج میبرند وبعلت محدودیت در مصرف داروی ضد افسردگی نمی توان به آنها دارو تجویز کرد بهترین وبی ضررترین وسیله دراین مورد انتخاب tDCS است چون هیچگونه عوارض جانبی ندارد. مدت زمانیکه بیمار لازمست در زیر دستگاه بماند معمولا بسته به پروتکل وبرنامه درمانی که درمانگر بر روی دستگاه انتخاب کرده دستگاه   بطور اتوماتیک   پس از اتمام برنامه خاموش می شود ودر موقع خاموش شدن با آلارمی که دارد درمانگر الکترودها را ازسرجدا می کند،  به طور متوسط مدت زمان درمان  حداقل 10دقیقه وحداکثر 30دقیقه است و درمانگر باتوجه به نوع بیماری مدت زمان را ازقبل تعیین می کند. تعداد جلسات وفاصله  بین جلسات براساس نوع  درمان متفاوت است.  معمولا تعداد جلسات حداکثر 10 جلسه وفاصله بین جلسات 24ساعت میباشد و در بعضی موارد فاصله بین جلسات بیشتر و یا کمتر نیز می شود. تا بحال هیچ نوع عوارض جانبی از این دستگاه گزارش نشده است.

تفاوت tDCS  در مقایسه با ECT

در tDCS جریان های کوچک برای بیش از 20 تا 30 دقیقه به کار گرفته می شوند. این جریان ها ثابتند ومغز فرصت دارد که خود را با این جریان ملایم تطبیق دهد. به عکس، در شوک درمانی (ECT) یک جریان کوتاه، قدرتمند و دوسویه که به طور مرسوم، شکل موجی دارد و آنرا شبیه به جریان متناوب می سازد، استفاده می شود. مغز نمی تواند خود را با تحریک در ECT تطبیق دهد و حمله تشنجی ایجاد می شود. کل مقدار الکتریسیته ای که در هر جلسه از ECT استفاده می شود در مقایسه با یک جلسه tDCS آنچنان هم متفاوت نیست. مشخص است که مغز، بسته به نوع تحریک به کار گرفته شده و همچنین دامنه های زمانی بسیار متفاوت در هر نوع از کاربرد تحریک به صورتی متفاوت واکنش نشان می دهد. موارد کاربرد tDCSدر درمان افسردگی (معادل یک دوره 6 هفته ای مصرف فلوکستین)، میگرن ، درد ناشی از صدمات تروماتیک نخاع و فیبرومیالژیا، سکته های مغزی، آفازی، ولع مصرف (مواد، الکل، سیگار و غذا)، پارکینسون، وزوزگوش و آلزایمر، با موفقیت به کار رفته است. همچنین شواهد بسیاری اثربخشی tDCS را بر بهبود توانمندی های شناختی مانند حافظه، یادگیری، توجه، برنامه ریزی و . . . تأیید می کنند.